OBSERWUJ
Jeśli po rozstaniu były partner zaczyna Cię śledzić, zastraszać, wypisywać do Ciebie setki wiadomości (pomimo tego, że go blokujesz gdzie się da), grozić odebraniem dzieci albo niszczyć Ci życie, nie pozostawaj bierna! Takie zachowanie ma swoją nazwę i jest nękaniem, stalkingiem. W takiej sytuacji nie zastanawiaj się, czy przesadzasz, czy nadinterpretujesz sygnały. Musisz jak najszybciej to przerwać i postawić mocne granice – nawet jeśli będzie to wiązało się z wizytą na Policji czy u prawnika.
Toksyczny partner po rozstaniu nie zawsze odchodzi
Są rozstania, po których człowiek cierpi, ale mimo bólu potrafi uszanować decyzję drugiej osoby. Są też takie rozstania, po których jedna strona nie przyjmuje końca relacji. Wtedy toksyczny partner po rozstaniu nie walczy już o miłość, tylko o odzyskanie kontroli – zniszczenie Ci życia. Może najpierw przepraszać. Płakać. Potem pisać, że bez Ciebie sobie nie poradzi. Następnie wyzywać, oskarżać, grozić i udawać ofiarę. Ten emocjonalny chaos bywa bardzo dezorientujący, szczególnie jeśli przez lata byłaś przyzwyczajona do uspokajania go, tłumaczenia jego zachowania i brania odpowiedzialności za jego nastroje.
I właśnie w tym miejscu wiele kobiet wpada w pułapkę. Zaczynają myśleć: „on cierpi”, „on nie umie inaczej”, „może go sprowokowałam”, „może, jednak coś zrozumiał i się tym razem zmieni?”. Tymczasem ból po rozstaniu nie daje nikomu prawa do nękania, zastraszania ani psychicznego prześladowania drugiej osoby.
To, że kochałaś całym sercem, nie oznacza, że były partner nadal ma prawo do Twojego życia, prywatności i emocji. Koniec relacji oznacza koniec dostępu. Jeśli on tego nie rozumie, nie jest to dowód wielkiej miłości. To sygnał, że jego potrzeba kontroli może być silniejsza niż uszanowanie Twojej decyzji o rozstaniu – tego, że już nie chcesz z nim być.
Wiele moich czytelniczek w takich sytuacjach czuje się bezradna. Boją się zgłosić sprawę na policję, bo słyszą groźby, albo mają w sobie lęk, że były partner jeszcze bardziej się rozwścieczy. Jednak zawsze radzę jedno – nie zostawaj z tym sama i zgłaszaj takie zachowania! Dlaczego? Bo człowiek, który widzi, że nie ponosi żadnych konsekwencji, bardzo często posuwa się coraz dalej. Zapamiętaj to zdanie. Dokumentowanie wiadomości, gróźb i nękania daje Ci ochronę oraz realne narzędzia prawne. W wielu przypadkach już sama konsultacja z kancelarią i oficjalne wezwanie do zaprzestania kontaktu skutecznie studzi zapędy toksycznego, byłego partnera.
Czym jest stalking po rozstaniu z toksycznym partnerem?
Stalking po rozstaniu to uporczywe nękanie, które sprawia, że zaczynasz żyć w strachu, poczuciu osaczenia albo wrażeniu, że były partner nadal kontroluje Twoje życie. Nie musi dojść do przemocy fizycznej, żeby sytuacja była poważna. Czasem najbardziej wyniszczające jest właśnie to, czego nie widać z zewnątrz: nieustające wiadomości, reagowanie na Twoją aktywność w mediach społecznościowych, groźby, szantaż itp.
W polskim prawie uporczywe nękanie jest uregulowane w art. 190a Kodeksu karnego. Chodzi o zachowania, które wzbudzają uzasadnione poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie naruszają prywatność osoby pokrzywdzonej. Ten przepis jest szczególnie ważny przy sprawach, w których były partner nie przyjmuje rozstania i zaczyna zamieniać życie kobiety w piekło.
Dlatego czytaj sygnały, dziewczyno… proszę Cię. Stalking po rozstaniu nie musi wyglądać spektakularnie, żeby zniszczył Cię psychicznie. To może być 40 połączeń jednego dnia. To może być stanie pod blokiem. To może być wysyłanie wiadomości z obcych kont. To może być wypytywanie znajomych, kontrolowanie Twoich relacji, grożenie ujawnieniem prywatnych informacji albo wykorzystywanie dziecka jako pretekstu do kontaktu.
Nie powinno być Twojej zgody na takie zachowania.
Nie kasuj wiadomości, nawet jeśli są okrótne. Zrób screeny, zapisz daty i przechowuj dowody w bezpiecznym miejscu, najlepiej także poza telefonem. Nigdy nie wiesz co będzie dalej i czy Ci się to nie przyda.
Jak wygląda nękanie po rozstaniu?
Nękanie po rozstaniu z toksycznym partnerem często zaczyna się od zachowań, które łatwo zbagatelizować. Jedna wiadomość. Jeden telefon. Jedno „przypadkowe” spotkanie pod Twoim miejscem pracy. Jedna prośba o rozmowę. Problem pojawia się wtedy, gdy te sytuacje zaczynają się powtarzać, narastać i odbierać Ci poczucie bezpieczeństwa. Gdy jasno komunikujesz, że sobie nie życzysz kontaktu – a on i tak robi swoje.
Psychiczne prześladowanie kobiet po rozstaniu rzadko zaczyna się od wielkich, zabronionych czynów. Częściej zaczyna się od tego, że tracisz swobodę. Przestajesz chodzić tam, gdzie chcesz. Nie odbierasz telefonu, ale patrzysz na ekran z zaciśniętym żołądkiem. Nie publikujesz zdjęć, bo boisz się komentarza od toksycznego partnera. Nie spotykasz się z kimś, bo wiesz, że on zrobi awanturę. Jeśli zaczynasz układać swoje życie pod jego reakcje, to znaczy, że jego zachowanie już przejmuje nad Tobą władzę.
Najczęstsze formy nękania po zakończeniu toksycznej relacji
- wielokrotne telefony, wiadomości SMS, wiadomości na komunikatorach i maile mimo jasnego braku zgody na kontakt
- pojawianie się pod domem, pracą, szkołą dziecka, u rodziny lub znajomych
- śledzenie aktywności w mediach społecznościowych i zakładanie fałszywych profili
- pisanie do znajomych, rodziny lub współpracowników z oskarżeniami i plotkami
- groźby ujawnienia prywatnych informacji, zdjęć, nagrań albo rozmów
- niszczenie opinii kobiety w otoczeniu, czyli tak zwana zemsta społeczna
- wykorzystywanie spraw dziecka jako pretekstu do stałej kontroli
- grożenie samobójstwem, aby wymusić rozmowę, powrót lub poczucie winy
- podrzucanie prezentów, listów, kwiatów albo przedmiotów mimo jasnej prośby o brak kontaktu
- tworzenie atmosfery, w której kobieta czuje się obserwowana i osaczona
Niektóre z tych zachowań mogą wyglądać dla otoczenia „niewinnie”. Ktoś powie: „przecież tylko pisał”, „przecież tylko chciał porozmawiać”, „przecież jest ojcem dziecka”. Ale najważniejsze jest nie to, jak on to nazwie. Najważniejsze jest to, jak to wpływa na Twoje życie, Twoje ciało, Twój sen, Twoją pracę i Twoje poczucie bezpieczeństwa.
Jeśli nie jesteś pewna, czy to już nękanie, odpowiedz sobie na jedno pytanie: czy gdyby on przestał to robić, odzyskałabyś spokój? Jeśli tak, problem nie jest w Twojej wrażliwości. Problem jest w jego zachowaniu.
Groźby odebrania dzieci jako forma manipulacji po rozstaniu
Jedną z najbardziej bolesnych form przemocy po rozstaniu są groźby dotyczące dzieci. Toksyczny partner często wie, gdzie kobieta ma najczulsze miejsce. Jeśli nie może kontrolować jej przez miłość, zaczyna kontrolować ją przez strach o dziecko.
„Zabiorę ci dzieci”. „Udowodnię, że jesteś złą matką”. „Nie zobaczysz ich więcej”. „Mam znajomości”. „Zobaczysz, co powiem w sądzie”. Takie zdania potrafią sparaliżować. Kobieta zaczyna odpowiadać na wiadomości, których nie chce. Zgadza się na rozmowy, których się boi. Ustępuje, żeby nie zaostrzać konfliktu.
Warto nazwać to wprost: dzieci nie mogą być narzędziem zemsty po rozstaniu. Jeżeli były partner używa ich do szantażu, zastraszania albo wymuszania kontaktu, nie jest to troska o dobro dziecka. To może być forma przemocy psychicznej i manipulacji.
Oczywiście rodzic ma prawo interesować się dzieckiem i uczestniczyć w jego życiu. Problem zaczyna się wtedy, gdy temat dziecka staje się pretekstem do kontrolowania matki. Gdy każda rozmowa o godzinie odbioru kończy się wyzwiskami. Gdy każde pytanie o szkołę zamienia się w awanturę. Gdy były partner używa dziecka jako posłańca, szpiega albo argumentu przeciwko Tobie.
Jak odróżnić realną rozmowę o dziecku od manipulacji toksycznego partnera?
- Realna rozmowa dotyczy konkretu: zdrowia dziecka, szkoły, odbioru, kontaktu, wydatków, wizyty lekarskiej.
- Manipulacja zaczyna się wtedy, gdy temat dziecka służy do obrażania, straszenia, kontrolowania albo wymuszania rozmowy o relacji.
- Realna troska szuka rozwiązania, które daje dziecku spokój.
- Zemsta używa dziecka po to, żeby zranić drugiego rodzica.
Jeśli jesteś w takiej sytuacji, nie odpowiadaj na groźby długimi tłumaczeniami. Pisz krótko, konkretnie i najlepiej tak, aby został ślad. Przykład: „Proszę, aby kontakt dotyczył wyłącznie spraw dziecka. Na wiadomości obraźliwe, grożące lub niezwiązane z dzieckiem nie będę odpowiadać”.
Oddziel komunikację rodzicielską od komunikacji emocjonalnej. To, że macie dziecko, nie oznacza, że musisz przyjmować wyzwiska, groźby albo nocne wiadomości niezwiązane z dzieckiem.
Dlaczego kobiety tak długo tłumaczą toksycznego partnera?
Bo toksyczna relacja bardzo często uczy kobiety, że mają być odpowiedzialne za cudze emocje. Jeśli przez lata słyszałaś, że „przesadzasz”, „prowokujesz”, „niszczysz rodzinę”, „bez Ciebie on sobie nie poradzi”, to po rozstaniu możesz automatycznie dalej czuć się odpowiedzialna za jego zachowanie.
To efekt długotrwałego napięcia. Człowiek, który długo żyje w relacji pełnej manipulacji, zaczyna analizować każdy krok. Zastanawia się, co powiedzieć, czego nie powiedzieć, kiedy odpisać, kiedy milczeć, jak nie doprowadzić do wybuchu. Po rozstaniu ten mechanizm nie znika od razu.
Właśnie dlatego toksyczny partner po rozstaniu często wykorzystuje poczucie winy. Raz jest agresywny, raz bezradny. Raz grozi, raz błaga. Raz mówi, że Cię zniszczy, a za chwilę, że nikt nigdy nie kochał Cię tak jak on. Ten kontrast ma Cię rozchwiać. Ma sprawić, że znowu zaczniesz zajmować się nim, zamiast sobą.
Najbardziej uwalniające zdanie brzmi: możesz współczuć człowiekowi i jednocześnie chronić się przed jego zachowaniem. Jego ból nie jest Twoim obowiązkiem. Jego złość nie jest Twoją winą. Jego groźby nie są Twoją odpowiedzialnością.
Kiedy trudne rozstanie staje się psychicznym prześladowaniem?
Nie każde trudne rozstanie jest nękaniem. Nie każda kłótnia oznacza stalking. Nie każdy konflikt po rozpadzie związku wymaga natychmiastowych działań prawnych. Ale są sygnały, których nie warto bagatelizować, bo pokazują, że granica została przekroczona.
Psychiczne prześladowanie po rozstaniu zaczyna się często wtedy, gdy druga osoba nie respektuje słowa „nie”. Nie akceptuje końca rozmowy. Nie przyjmuje ciszy. Nie rozumie, że brak odpowiedzi jest odpowiedzią. Próbuje wymusić kontakt, wymusić reakcję, wymusić lęk.
Powinnaś potraktować sytuację poważnie, jeśli czujesz, że musisz stale kontrolować telefon, boisz się wyjść z domu, zmieniasz trasę do pracy, odpisujesz tylko po to, żeby nie było gorzej, rezygnujesz ze spotkań, bo boisz się jego reakcji, albo masz wrażenie, że żyjesz pod obserwacją.
W takich sytuacjach nie chodzi o to, czy on „naprawdę coś zrobi”. Chodzi o to, że już teraz wpływa na Twoje życie. Nie musisz czekać na przemoc fizyczną, żeby uznać, że Twoje bezpieczeństwo zostało naruszone.
- czujesz lęk przed kolejną wiadomością lub telefonem
- masz trudności ze snem, koncentracją albo normalnym funkcjonowaniem
- ukrywasz swoje plany przed byłym partnerem, choć nie jesteście razem
- prosisz znajomych, żeby nic o Tobie nie mówili
- boisz się, że pojawi się pod domem, pracą albo szkołą dziecka
- dziecko zaczyna być wciągane w konflikt dorosłych
- były partner grozi Tobie, sobie, dzieciom lub Twoim bliskim
- masz poczucie, że Twoje życie przestało należeć do Ciebie
Nie oceniaj sytuacji tylko po tym, czy ktoś z zewnątrz uznałby ją za „poważną”. Oceń ją po tym, czy odbiera Ci poczucie bezpieczeństwa i normalnego życia.
Co zrobić, gdy były partner Cię nęka?
Kiedy jesteś w środku takiej sytuacji, możesz mieć wrażenie, że każdy ruch jest zły. Jeśli odpowiesz, on będzie pisał dalej. Jeśli nie odpowiesz, może się wściec. Jeśli powiesz rodzinie, boisz się eskalacji. Jeśli pójdziesz do prawnika, boisz się, że zacznie się wojna. To zrozumiałe, ale właśnie dlatego warto oprzeć się na prostym planie.
Nie musisz od razu wiedzieć wszystkiego. Wystarczy, że zaczniesz działać tak, żeby zwiększać swoje bezpieczeństwo i zmniejszać jego wpływ na Twoje decyzje.
1. Zabezpieczaj dowody
Rób screeny wiadomości, połączeń, maili, komentarzy, gróźb i wpisów w mediach społecznościowych. Nie kasuj nagrań z poczty głosowej. Zapisuj daty, godziny, miejsca i krótkie opisy sytuacji. Jeśli ktoś widział zdarzenie, zanotuj imię i nazwisko tej osoby.
Dowody są ważne, ponieważ w sprawach o nękanie liczy się powtarzalność i kontekst. Jedna wiadomość może wyglądać niewinnie. Sto wiadomości, telefony w nocy, groźby i pojawianie się pod domem tworzą już zupełnie inny obraz.
2. Ogranicz kontakt do minimum
Nie wdawaj się w emocjonalne dyskusje, jeśli nie jest to konieczne. Toksyczny partner może prowokować Cię po to, żeby później wykorzystać Twoją reakcję. Jeśli macie dziecko, kontakt powinien dotyczyć spraw dziecka i najlepiej mieć formę pisemną.
Możesz użyć krótkiego komunikatu, który już wybrzmiał wcześniej, ale warto podkreślić to jeszcze raz: „Proszę o kontakt wyłącznie w sprawach dziecka. Na wiadomości obraźliwe, grożące lub niezwiązane z dzieckiem nie będę odpowiadać”. Taki komunikat nie jest agresją. To granica.
3. Powiedz komuś zaufanemu
Przemoc po rozstaniu bardzo często karmi się izolacją. Kobieta milczy, bo się wstydzi, bo nie chce martwić rodziny, bo boi się, że nikt jej nie uwierzy. Tymczasem jedna zaufana osoba może być ogromnym wsparciem.
Powiedz siostrze, przyjaciółce, mamie, sąsiadce, terapeutce albo komuś, kto nie będzie Cię oceniał. Nie po to, żeby robić sensację. Po to, żebyś nie była z tym sama i żeby ktoś wiedział, co się dzieje, jeśli sytuacja się zaostrzy.
4. Skonsultuj się z prawnikiem
Pójście do prawnika nie oznacza automatycznie procesu, sądu ani wojny. Bardzo często pierwsza konsultacja służy temu, żeby uporządkować sytuację. Prawnik może pomóc ustalić, co jest istotne, jakie dowody warto gromadzić, jakie kroki są możliwe i kiedy warto złożyć zawiadomienie.
Pomoc prawna po rozstaniu może dotyczyć nie tylko stalkingu, ale też gróźb, kontaktów z dzieckiem, miejsca pobytu dziecka, alimentów, naruszenia prywatności, przemocy psychicznej, zabezpieczenia kontaktów albo sposobu komunikacji między rodzicami.
To ważne, bo toksyczny partner często próbuje stworzyć wrażenie, że „wszystko mu wolno”. Konsultacja prawna pokazuje coś odwrotnego: że są granice, procedury i narzędzia, z których możesz skorzystać.
5. W sytuacji zagrożenia reaguj natychmiast
Jeśli były partner grozi przemocą, pojawia się pod domem, próbuje wtargnąć do mieszkania, śledzi Cię albo boisz się o bezpieczeństwo swoje lub dziecka, nie czekaj. Dzwoń pod numer alarmowy 112. W sytuacjach przemocy domowej można też szukać wsparcia w wyspecjalizowanych ośrodkach, telefonach pomocowych i instytucjach udzielających pomocy osobom pokrzywdzonym.
Jak takie sytuacje wyglądają z perspektywy prawnika?
Pisząc dla Was ten tekst, skonsultowałem temat również z zaprzyjaźnioną panią adwokat, która ma bogate, wieloletnie doświadczenie w sprawach rodzinnych, obejmującymi m.in. prześladowanie, znęcanie się czy rozwody. Chciałem poznać pespektywnę kobiet, które się zgłaszają do kancelarii prawnych. Pani mecenas, zwróciła mi uwagę na coś bardzo ważnego – wiele kobiet trafia po pomoc dopiero wtedy, gdy są już psychicznie wyczerpane ciągłym stresem, groźbami, manipulacją! Wcześniej miesiącami próbują „same sobie poradzić”, bo boją się reakcji byłego partnera albo tego, że ktoś uzna ich problem za przesadę.
„Z mojego doświadczenia wynika, że wiele kobiet uważa, że skorzystanie z pomocy prawnika niejako automatycznie oznacza rozpoczęcie wojny z partnerem lub byłym partnerem. Tymczasem, konsultacja z prawnikiem pozwala na przeanalizowanie sytuacji, ustalenie, jakimi dowodami kobieta już dysponuje, jakie jeszcze są potrzebne i możliwe do uzyskania.
Nadto, uzyskuje informacje o możliwych sposobach postępowania w danej, konkretnej sytuacji. To bardzo ważne, albowiem każda sprawa ma swój indywidualny charakter. Czasem do tego, aby sytuacja uległa poprawie wystarczy np. wezwanie do zaprzestania nękania czy też innych negatywnych zachowań. Posługując się rozwiązaniami prawnymi możliwe jest złagodzenie napiętej sytuacji, a nie jej eskalowanie.” – mówi adwokat Anna Liskowec z Kancelarii Smok.
Czy zgłoszenie nękania to przesada?
Często to pytanie dostaje od Was w wiadomościach. I nie – zgłoszenie nękania nie jest przesadą, jeśli ktoś realnie narusza Twój spokój, prywatność i bezpieczeństwo. Nie musisz czekać, aż wydarzy się coś tragicznego w skutkach. Nie musisz mieć siniaków, żeby uznać, że dzieje się coś złego. Nie musisz doprowadzić się do granicy wytrzymałości, żeby zasłużyć na pomoc.
Wiele kobiet reaguje dopiero wtedy, gdy sytuacja jest już skrajnie wyniszczająca. Gdy nie śpią. Gdy boją się telefonu. Gdy dzieci zaczynają odczuwać napięcie. Gdy praca, dom i codzienność są podporządkowane temu, co zrobi były partner.
Nie musisz zasłużyć na pomoc i czekać kiedy będzie naprawdę źle. Możesz sięgnąć po pomoc wcześniej, zanim strach stanie się Twoją codziennością. To, że prosisz o pomoc, nie oznacza, że jesteś słaba. Przestajesz pozwalać komuś, aby traktował Twoje życie jak przedłużenie swojej złości.
Co możesz zrobić już, aby odciąć się od toksycznej relacji?
Jeśli jesteś w takiej sytuacji, nie musisz od razu mieć siły na wszystko. Wystarczy, że wykonasz jeden mały krok. W sytuacji nękania po rozstaniu z toksycznym partnerem małe kroki mają znaczenie, bo każdy z nich przesuwa Cię z miejsca lęku w stronę spokoju.
- Zrób kopię wiadomości, gróźb i historii połączeń.
- Zapisz daty i godziny sytuacji, które Cię przestraszyły.
- Powiedz jednej zaufanej osobie, co się dzieje.
- Nie spotykaj się z byłym partnerem sam na sam, jeśli czujesz lęk.
- Ustal jedną formę kontaktu w sprawach dzieci, najlepiej pisemną.
- Nie odpowiadaj na prowokacje, które mają wywołać Twoją emocjonalną reakcję.
- Zgłoś sprawę na policje.
- Skonsultuj sytuację z prawnikiem.
- Jeśli czujesz bezpośrednie zagrożenie, dzwoń pod numer 112.
Najważniejsze słowa w tej chwili brzmią: nie negocjuj swojego bezpieczeństwa z osobą, która sama je narusza. Zasługujesz na spokój i szacunek, a nie nieodjrzałą emocjonalnie osobę, która nie potrafi uszanować Twojego zdania, że nie chcesz z nią już dzielić swojego życia.
Najważniejsze wnioski
- Toksyczny partner po rozstaniu może używać strachu jako narzędzia kontroli. Nie musisz tego tłumaczyć jego cierpieniem.
- Stalking po rozstaniu to nie tylko śledzenie, ale także uporczywe wiadomości, groźby, szantaż, nachodzenie i naruszanie prywatności.
- Groźby odebrania dzieci bardzo często są formą manipulacji, która ma zmusić kobietę do uległości.
- Dowody mają znaczenie, dlatego warto zapisywać wiadomości, połączenia, daty, miejsca i świadków.
- Konsultacja z prawnikiem najczęściej załatwia temat i daje Ci emocjonalne wsparcie.
FAQ
Czy wiadomości od byłego toksycznego partnera mogą być stalkingiem?
Tak, jeśli są uporczywe, niechciane i powodują u Ciebie lęk, udręczenie albo naruszają Twoją prywatność. Liczy się nie tylko sama treść wiadomości, ale też ich częstotliwość, kontekst i wpływ na Twoje życie.
Co zrobić, gdy były toksyczny partner grozi odebraniem dzieci?
Nie reaguj wyłącznie emocjonalnie. Zabezpiecz wiadomości, zapisuj sytuacje i skonsultuj się z prawnikiem. Groźby dotyczące dzieci często są narzędziem presji, ale warto szybko ustalić, jakie działania prawne mogą Cię ochronić.
Czy warto iść do prawnika, jeśli jeszcze nie chcę zgłaszać sprawy na policję?
Tak. Konsultacja prawna nie zobowiązuje Cię do natychmiastowego działania. Może pomóc Ci zrozumieć sytuację, zabezpieczyć dowody i uniknąć błędów, które później mogłyby utrudnić sprawę.
Czy były toksyczny partner może kontaktować się ze mną w sprawach dzieci?
Może, jeśli kontakt rzeczywiście dotyczy dzieci i odbywa się w sposób spokojny oraz rzeczowy. Nie ma jednak prawa używać dzieci jako pretekstu do wyzwisk, gróźb, szantażu albo ciągłej kontroli Twojego życia.
Kiedy trzeba działać natychmiast?
Natychmiast reaguj, jeśli pojawiają się groźby przemocy, śledzenie, nachodzenie w domu lub pracy, groźby wobec dzieci, próby wtargnięcia do mieszkania albo jakiekolwiek zachowanie, które sprawia, że boisz się o bezpieczeństwo swoje lub bliskich. W bezpośrednim zagrożeniu dzwoń pod numer 112.
Podsumowanie
Kiedy toksyczny partner zaczyna mścić się po rozstaniu, kobieta bardzo często próbuje jeszcze tłumaczyć jego zachowanie bólem, zazdrością albo trudnym charakterem. Ale nękanie, stalking, zastraszanie, groźby odebrania dzieci i psychiczne prześladowanie nie są częścią burzliwego rozstania. To sygnały, że trzeba zadbać o bezpieczeństwo, zabezpieczyć dowody i sięgnąć po profesjonalną pomoc – czy Policji, czy prawnika, ale pomoc. Nie zostawaj z tym sama jeśli czujesz się zagrożona! Pierwszy krok prawny nie musi oznaczać wojny. Czasem oznacza po prostu koniec życia w strachu i wzięcie sprawy w swoje ręce.
Nigdy nie zgadzaj się na to, żeby ktoś niszczył Twoje poczucie bezpieczeństwa tylko dlatego, że nie potrafi pogodzić się z końcem relacji. Miłość nie zamienia się w prześladowanie, groźby i psychiczne wyniszczanie drugiego człowieka. Zasługujesz na partnera, przy którym będziesz czuła spokój, szacunek i bezpieczeństwo – a nie strach przed tym, co zrobi, kiedy odejdziesz. Pamiętaj o tym, powodzenia!
Jak radzić sobie z trudnymi i toksycznymi relacjami?
Poznaj najlepsze praktyki, które dadzą Ci siłę do tego, aby uwolnić się od toksycznej osoby, poskładać się po bolesnym rozstaniu i odbudować złamane serce, w taki sposób, aby miłość już nigdy nie musiała Cię ranić i odbywać się Twoim kosztem.
Książka opowiada o tym, jak nie powinna wyglądać miłość. Wskazuje na złe zachowania i błędne strategie, które niszczą związki i sprawiają, że pomimo miłości jesteśmy w relacji nie do końca szczęśliwi, pozbawieni wiary w to, że po wspólnie spędzonych latach coś będzie mogło się zmienić na lepsze.
